Tag Archives: jeugd

Er was eens…

… een meisje van zes jaar oud. Ze zat keurig aan haar tafeltje in het klaslokaal. Het was donker, de gordijnen voor de ramen waren dicht en de lichten waren uit. Het lokaal werd alleen verlicht door de lampjes in de kerstboom en de kaarsjes op de bureautjes.
Op het tafeltje van het meisje stond een kaarsje in de vorm van een sneeuwpopje. Het twinkelende licht van het vlammetje weerspiegelde in haar grote bruine ogen, die gefixeerd waren op de leraar die aan het voorlezen was. Bijna ademloos luisterde ze, helemaal opgaand in de barre omstandigheden in de stal in Bethlehem en vooral de komst van de wijzen uit het oosten. Dat kindeke Jezus vond ze niet zo interessant, maar die wijzen uit het oosten die wierook en mirre meebrachten… In het kleine koppie stapelden de vragen zich op: wat is mirre en wierook, en hoe wisten die wijzen nou waar het kindeke Jezus lag? Voor het zesjarige meisje was dit een van de mooiste ‘sprookjes’ die ze kende.

Continue reading »

Posted in Verhalen, WE-300 | Also tagged , , , , 11 Comments

Knuffeldieren en jeugdsentiment

Knuffeldieren, beren, knuffels in soorten en maten. Ik denk dat we er als kind allemaal wel een gehad hebben. Misschien heeft u hem nog wel bewaard. Maar ik weet zeker dat u zich hem/haar/het wel kunt herinneren. 
Mijn knuffel was een beige pluche hondje, een Cocker spaniël, luisterend naar de naam Cocky. Geloof het of niet, ik heb hem nog steeds. Niet dat ik er nog mee knuffel, daarvoor zoek ik nu een leuk medemens uit. Maar Cocky heeft nog altijd een plekje in mijn huis. Hij is inmiddels ruim 45 jaar oud en de tand des tijds is vrij mild voor hem geweest.

Als Cocky kon praten zou hij hele verhalen kunnen vertellen over wat hij met mij heeft meegemaakt en wat hij allemaal gezien heeft. Het is een bereisd hondje. Ik ging als klein meisje namelijk nergens naar toe zonder hem. Of dat nou buiten spelen was met vriendinnetjes, op visite bij opa en oma, of op vakantie, hij moest mee. En o wee als Cocky vergeten werd of niet mee mocht.
Continue reading »

Posted in Verhalen | Also tagged , , , , , , 8 Comments

Verzet

‘Het is vies, het smaakt zuur!’. 
Mijn moeder antwoordt dat zuurkool niet zuur is. 
‘Waarom heet het dan zuurkool?’ 
Geïrriteerd snibt mijn moeder ‘dooreten, koude zuurkool is niet lekker.’ 
‘Het is warm ook vies, mag ik nog appelmoes?’ 
Nu bemoeit mijn vader zich er mee. 
‘Gewoon dooreten nu’ bast hij.
‘Maar ik lust dit niet…’. 
‘Genoeg! Ga in de keuken je bord leeg eten.’ 

De 7-jarige versie van mijzelf gaat aan het formica tafeltje in de keuken zitten. Ik hoop dat de zuurkool op miraculeuze wijze verdwijnt.
Na een kwartier komt mijn moeder de keuken binnen.  
‘Is dat bord nou nog niet leeg?’ 

Continue reading »

Posted in Verhalen, WE-300 | Also tagged , , , , 13 Comments