Gemis

©asba

©asba

Uit het niets, gemis,

verlangen naar wat niet is,

nooit was

ooit zal zijn?

Warmte, genegenheid,

belangstelling,

interesse

in elkaar, wat we doen, wie we zijn.

 

Veel praten, door elkaar

niets zeggen

samen zonder elkaar.

Mijn verhaal, mijn leven, mijn dingen van

alle dag, mijn geluk en mijn diep ongelukkig

zijn,

niet interessant genoeg,

een ver van hun bed, zou het opvallen als ik

gewoon verdwijn?

 

Dialoog is illusie, bespreken een

dooddoener, aanval, verdediging,

jij, jij, jij,

wie het hardst schreeuwt heeft

gelijk.

Hij heeft gelijk want heeft

gelezen het is bewezen.

Zij heeft gelijk want de buurvrouw

zegt dat.

Zij schreeuwen samen.

 

Ik schreeuw stil van binnen, in

mijn hart en ziel

Tel ik niet mee, hoor ik hier niet

thuis?

Niet gehoord, nooit gelijk,

anders.

Terug naar mijn veilige haven

mijn schulp, mijn muur, veilig

verdriet

Gemis van wat niet is, nooit was

nooit zal zijn.

 

©Anja den Tieter, tekst en foto.

This entry was posted in Gedichten and tagged , , , , , , , , .

8 Comments

  1. Rob den Tieter 01/02/2016 at 22:53 #

    Mooi, herkenbaar.

  2. Ria 02/02/2016 at 12:28 #

    Stil, heel stil en zo alleen
    kijk om je heen
    je ziet en hoort
    je bent niet alleen
    zovelen die hetzelfde beleven
    zichzelf verwarmen
    zichzelf omarmen
    door niemand gestoord

    Lieve groet, Ria

    • admin 03/02/2016 at 13:06 #

      Mooi gezegd Ria, dank je wel!
      Warme lieve groet, Anja

  3. platoonline 25/04/2016 at 18:55 #

    Mooi gedicht. Het leunt sterk aan tegen wat m.i. velen voelen.
    Zit hem de fout niet een beetje dat veel mensen voor hun geluk menen afhankelijk te zijn van anderen? Is het niet eerder zo dat iedereen het respect, de waardering, het geluk, de warmte, bij zichzelf moet vinden. En dat hij/zij vandaaruit iets kan betekenen voor anderen? Je zou er een gedicht over kunnen maken.

    Mensen proppen zich dagelijks vol
    Maar van binnen, diep van binnen
    blijven ze ontroostbaar hol.
    Niet wetend wat met zichzelf te beginnen.

    Hoe dan ook, dit gedicht verdient het veel meer gelezen te worden.

    • admin 06/06/2016 at 20:11 #

      Dank je wel voor je wijze woorden Plato. Je hebt helemaal gelijk. En jou gedichtje is precies zoals het is.

  4. platoonline 14/05/2016 at 12:08 #

    Hmmm, ik had hier toch gereageerd.

    Ik vind het een ontroerend, eerlijk, diep gedicht.
    Veel is herkenbaar. Misschien is een deel van
    de oplossing dat we teveel verwachtingspatronen
    hebben t.o.v. anderen. Dat we beter kunnen proberen onze satisfactie
    en acceptatie in onszelf te vinden. Dat we, zolang we buiten onszelf
    zoeken, altijd geheel of gedeeltelijk teleurgesteld zullen worden.

    Hoe dan ook, ’t is een hele prestatie je gevoelens en gedachten zo
    te kunnen formuleren. Hulde.

  5. platoonline 26/05/2016 at 09:55 #

    Anja, er staat weer een nieuwe WE-300. Dus als je zin en tijd hebt… je bent van harte welkom.

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*