Een traan

 Zijn ogen prikten, alsof
 er rook in kwam.
 Hij slikte krampachtig, zijn keel 
 werd dichtgesnoerd, hij balde zijn
 vuisten en kneep zijn ogen dicht.

 Hij vroeg zich af hoe het zou zijn, na 
 al die jaren, hoe het zou smaken, 
 bitter, zilt, of naar meer.


 In gedachten hoorde hij de stem van
 zijn vader, afgemeten en ironisch,
 stel je niet aan, verman jezelf!
 Maar het was te laat, hij was de schaamte
 voorbij, zijn vaders invloed ontgroeid.

Hij voelde het naar beneden rollen, 
traag maar doelbewust, een warm vochtig 
spoor achterlatend.
Het raakte zijn licht geopende trillende lippen, zijn 
tong bracht de herinnering tot leven, de smaak 
van zijn diepste emoties.

Hoofdschuddend draaide hij zich om en liep 
weg, op zoek naar een reden. De traan
rolde verder langs zijn kin en spatte
uiteen in de poel van vergetelheid.

©Anja, 30-6-2012
 
Dit gedicht is geschreven als opdracht voor een schrijfcursus van Schrijfatelier Alicia.
This entry was posted in Verhalen and tagged , , , , .

4 Comments

  1. Anoniem 05/07/2012 at 20:28 #

    3 woorden:
    wauw, mooi, geweldig

  2. platoonline 05/07/2012 at 21:01 #

    Eindelijk zichzelf. Na al die jaren. Herkenbaar.

    Wat voor op- of aanmerkingen kreeg je hierover. Daar ben ik nu zo benieuwd naar.

  3. Anja 05/07/2012 at 21:37 #

    Beste Plato,
    Ik wil de feedback best met je delen, ben er heel erg door verrast en ben er uiteraard blij mee.

    Quote:
    Prachtig gedaan! Je begrijpt het zintuiglijke/beeldende en je hebt dit prima in het gedicht verwerkt. Mooi: Bitter/zilt, of naar meer/ licht geopende trillende lippen/
    Wat ik heel goed vind: zijn tong bracht de herinnering tot leven, de smaak zijn diepste emoties.

    Heel sterk: het laatste couplet: dat er zomaar zonder reden tranen kunnen komen, zonder dat je weet waarom, mooi! Er zit ook nog het aspect in dat mannen soms erg moeite hebben met hun emoties te uiten.

    Ik ben onder de indruk van jouw mensenkennis en van dit prachtige gedicht. Unquote.

  4. natasja 05/07/2012 at 22:51 #

    Wow, wow, wow, Anja! Wat heb je dit mooi bedacht!
    Ik heb het nu 3 keer gelezen, en iedere keer valt er meer moois op. Ik ben nu al benieuwd naar je volgende 'schrijfoefeningen' (dit valt bijna niet meer in de categorie 'oefening'hoor!).

    Mocht je nog meer willen oefenen? Plato heeft ook weer een uitdaging op zijn log staan!

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*